Tocando el cielo: het leven in Quito!

hey sweeties!

Alweer hoogtijd dat ik iets van me laat horen! (jaja mama, ik leef nog :) ) En tijd ook voor wat fotomateriaal van de stad waaraan ik stilaan mijn hart ben verloren...

Geflankeerd door gebergten allerhande (we worden hier dagelijks getrakteerd op adembenemende uitzichten), een oud stadscentrum badend in zonlicht , een ecuadoriaanse versie van central park en een uitgaansbuurt vol cocktailbars, terrasjes en lekkere restaurantjes... het is hier aangenaam vertoeven in Quito!

Vorig weekend bezoek van onze cuencaanse Freunde! Een weekend zonder electriciteit, maar dankzij het lelijk onding van een kandelaar in onze living en neda haar koplampje (nog s merci girl!) konden we onze plan wel nog trekken. Mitad del mundo, lokale overpoorttoestanden, en een (voor lieselotte en mieke helaas flits-)bezoek aan otovalo en het weekend was alweer gepasseerd!
Deze week ook een hele bende amerikanen leren kennen, twaren introductiedagen op de unief hier en op onszelve en een deens meisje na, zijn alle exchange students hier uit de US! Leuk om eens in een andere taal te socializen dan in het spaans: een ware holiday voor onze breinen!

Zaterdag zijn we op aanraden van onze mentor (el doctor proaño!) richting cuicocha lake getrokken. Een kratermeer aan de voet van de cotacachi-vulkaan... juij, bootje-varen!

Maar zoals bij elke uitstap hier in ecuador zit het grootste avontuur em in geraken waar je wil zonder al te veel tijd te verliezen. Na een paar weken leer je gelukkig wel behendig van bus, over pick-up truck laadbak naar andere bus te springen :)

Deze zondag begon het voetbalseizoen hier in Quito, toch even van proeven dachten we bij onszelf! Als complete voetbal-leken (ja, ik ben een wandelend cliché) vertrokken we ruim op tijd richting stadio olympico... Na uitgebreide studie der zichtbaarheid van het plein, zijn spelers en zonne-invalshoek hadden we onze gringa-asses neergeploft op wat ons de beste plaats in heel het stadium leek.

Na een half uur kletsen en ons afvragen of de match nu eigenlijk al begonnen was (er stonden 2 teams tegeneen te sjotten, maar er was een geheel gebrek aan ambiance in de keet) begon ook de rest van quito toe te stromen.

Vreemd genoeg leken ze allemaal plaats te nemen aan de overkant... Het heeft ons nog 20 minuten extra gekost om te beseffen dat we in de tribune van de tegenstanders zaten :D

Klein foutje! :D Beetje gegeneerd moeten afdruipen naar de andere tribunes.... Maar dankzij de aanschaf van een halve liter pilsener, een pet van het júiste team, en de view (let op het vliegtuig!) van de andere kant waren we onze blunder snel vergeten :D

Helaas waren we eveens vergeten dat we hier op 25 km van de evenaar en een 4000tal meter dichter bij de hemel leven... De roodhuiden groeten u! Uch!

Gisterenavond in cognito in de american bar naar de superbowl gaan kijken, na 2 uur begreep ik nog niks van de spelregels, maar meejuichen als een van die geel-zwarte kerels de bal wist neer te ploffen over die witte lijn was de boodschap! Touchdown baby!

Stagegewijs zullen we op algemene aanvraag nog 2 weken langer op gynaeco blijven (dit wist onze chef ons te vertellen nádat we al een afscheidstaart hadden meegebracht en een goodbye fotoshoot achter de rug hadden, klein misverstand :D )

Volgend weekend trekken we naar baños met een paar amerikaanse chicas! Je kan er onder andere wildwater-raften, dat kan niet anders dan hilarisch foto-materiaal opleveren!

Besos!