Heaven on earth... (sorry Sven ;-P)

Lieverds!

Time flies.... Maar deze regenachtige (!), koude (!!) maandag is ideaal om jullie nog s te updaten over mijn tijd hier in dit schitterende land!

We zijn alweer twee weken en 2 fantastische weekends verder en...
Lobke en ik bevinden ons nog steeds op de dienst gynaecologie :D Onze 2de poging om afscheid te nemen van de dienst en zijn doctores- deze keer met fles wijn- is alweer mislukt... We beginnen ons stilaan neer te leggen bij het feit dat ze ons tot eind maart gaan gijselen op gynaeco :D

Onze weekends worden integraal geïnvesteerd in de ontdekking van de wereld buiten de grote stad: de afgelopen 2 hebben we gespendeerd in Baños en Mindo respectievelijk, allebei little peaces of heaven on earth!

BAÑOS

Zaterdagochtend, 9u30 Ofelia bus station, Quito: Samen met Lobke, u ondertussen allen bekend, Laura, een nogal punctuele amerikaanse jongelinge en max, een hilarische kerel die we de avond ervoor leren kennen hadden, ontdekken we dat de laatste bus naar Mindo om 9u20 vertrekt...

Change of plans dus! Na even rondkijken naar welke exotische bestemmingen de 25 andere bussen ons zouden kunnen brengen, valt ons oog op een pijltje met "Baños". Verschillende mensen hadden ons eerder al warmgemaakt voor zijn watervallen, warmwaterbaden, cocktailbars en actieve (!!) vulkaan...

11u, Terminal Terrestre bus station, Quito: Twee uur later, een medereizigster armer en aan de andere kant van Quito, vertrekken we richting Baños! (Nadat we in het eerste busstation tot de eerder pijnlijke constatatie gekomen waren dat we eigenlijk naar een bordje met "WC" op aan het staren waren... in het spaans: Servicios of ook wel: baños :) Het begin van een hilarisch weekend!)

16u: Aankomst in de hemel op aarde:

Onze jeugdherberg kijkt uit op een waterval en Max weet ons te vertellen dat er onder die waterval warmwaterbronnen zijn! Rugzak afgooien en bikini meepakken! Na een late lunch en de ontwikkeling van een nieuwe verslaving (sugarcanes: suiker in een de vorm van sappige, verfrissende bamboe-achtige stukjes...)

bevinden we ons- samen met 200 gringo s en ecuadorianen met hetzelfde brilliante idee- in de baden (ook wel: baños) bij valavond... (fotos met ons spiksplinternieuw wegwerp-onderwater-fototoestel volgen bij mijn terugkeer naar belgie)

Ons genot was van korte duur want die avond hadden we de chiva (een soort tropische party-bus) richting vulkaan geboekt! De Tungurahua is immers sinds 2006 weer actief en dit zou vooral snachts spectaculaire uitzichten opleveren! Na een wilde rit achteraan op de partybus, kwamen we aan op het 500 meter hogere uitkijkpunt! We kregen een sterk, warm suikerdrankje met net genoeg alcohol om te vergeten dat we daar met zn 100 stonden te kijken naar een mist-wolk, 2 ecuadorianen die met vuur aan het spelen waren en een mexicaanse band die vrolijke deuntjes aan het spelen was :D Geen eruption voor ons dus, maar hilariteit alom!

Eens teruggekeerd in downtown Baños, hebben we de rest van onze avond gespendeerd in een van de vele cocktailbars:

Wat je krijgt als je vraagt aan jongens om te poseren :)

Alweer een veel te korte nacht later, verdween ons gezamelijk ochtendhumeur als sneeuw voor de zon bij het aanschouwen van ons heerlijk ontbijt en het hernieuwd besef dat we een view to die for hadden vanuit ons kamertje:

Diezelfde ochtend trokken we samen met lewis, een vriend van max en Mayra, een meisje uit Peru dieper de jungle in. Lewis bracht ons naar een jungle-variant van het Donkmeer, een rivier waar we in grote banden stroomafwaarts konden drijven! Superleuk, maar na 600 meter op wildwater stenen ontwijken, kreeg Mayra het echt benauwd... Op Lewis na, waren we allemaal niet 100% op ons gemak en besloten we dan maar om een glibberig, modderig, langs kliffen kronkelend pad dat Max ontdekt had terug te nemen richting meer... Een grappig zicht als je beseft dat ik enkel in een bikini gehuld en bovendien schoenloos was. De blik op de locals hun gezicht toen we out of nowhere ineens met ons 5en modderig en een gigantische zwarte band transporterend vanachter een eetkraampje verschenen was goud waard...

Na nog wat waterpret met max en lobke moesten we schuilen voor een tropische regenbui, en ons daarna enorm haasten om de laatste bus richting Quito te halen!

MINDO

Dit weekend zijn we dan naar Mindo getrokken samen met Molly en Jamie, 2 van onze amerikaanse buddies!

Ik weet dat ik nog al gezegd heb dat het avontuur van reizen in Ecuador em vooral zit in geraken waar je wil geraken, maar die uitspraak heeft dit weekend een geheel nieuwe betekenis gekregen... Een paar dokters hadden ons verteld dat de weg naar mindo onderbroken was, little did we know dat het hele wegdek 50 meter naar beneden was gezakt!!

Onze bus nam dan maar een detour via "de oude autostrade": een modderige, smalle en stijle weg diep door de bossen van ecuador! Echt, respect voor de buschauffeurs hier! Hehe, maar gedaan met de leute toen onze bus vastzat in de modder en zelfs lichtjes begonnen te kantelen... Dit gelukkig richting berghelling, maar het was voldoende om te beslissen om toch maar te voet verder te gaan... en 5 meter verder opgepikt te worden door een vriendelijke local!

Mindo zelf bleek hemels!! We boekten een nachtje in de mooiste jeugdherberg ooit, echt, moest ik een hostal bij elkaar dromen, de dragonfly inn would be it! Uitgebaat door schatten van mensen, vlak naast een riviertje, omgeven door tropische vogels, vlinders en colibris...

S avonds weer een staaltje van ecuadoriaans jungle-weer: een regenstorm om U tegen te zeggen! Resultaat: byebye electricidad! We hebben de hele avond bij kaarslicht en met een pintje in de hand gespendeerd in de herberg: gezelligheid troef!

De volgende dag, na alweer een overheerlijk ontbijt zijn we mindo gaan verkennen... Dit in een aangename 30 graden, via riviertjes, bergwegjes en eindigend in een cocktailbar zoals je er alleen in films ziet...

Dankzij de schatten van de hostal zijn we daarna ook veilig weer in Quito geraakt!

Volgende vrijdag bezoek van de mama, de pa, mn zusje, mn buddie Laurens en Kenny, de novio van Lobke!!