Ahoihoi!
We zijn weer een klein weekje verder hier in het verre Quito, hoogtijd voor een teken van leven! Vandaag ben ik ook gewapend met een memorystick, dus bereid jullie alvast voor op wat beeldmateriaal :)
Ik ben momenteel net uit mijn bed gesukkeld (ja, het is hier bijna 4u snamiddags)... En helaas nièt omdat we tot een stuk in de nacht de lokale bars onveilig hebben gemaakt...
GUARDIA... : tis toch altijd een klein beetje doodgaan...
-> abortus, wachten, als bij toeval het einde van een speed-bevalling meemaken, assistenten kwijtspelen, filmpje maken, lachen, langer wachten, assistenten terugvinden, een nachtelijk tripje naar de lokale McDonalds ondernemen, naar je bed gestuurd worden omdat je ter plekke in slaap aan het vallen bent, veel te kort erna weer wakker worden, een bevalling op de nuchtere maag, als zombies terugkeren naar het appartement en eindigen met een warme chocomelk en one hell of a powernap.
nachtelijke frietjes, onze assistent, LobkeEn toch, ondanks de vermoeidheid, ondanks het feit dat ik op die moment liever anywhere else was geweest en ondanks het feit dat zo n bevalling live zien wellicht de beste anticonceptie ter wereld is (the horror...) : het blijft een klein mirakel als je zo n klein spelleke voor de eerste keer naar adem ziet happen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten