woensdag 21 januari 2009

Pulling a "pannecoeck" in cuenca...

Hello schatties !

Er is alweer een weekje gepasseerd, wat gaat de tijd hier snel! Zeven dagen verder, en de regen lijkt te zijn geweken hier in Quito. Vanaf nu gaan we zonovergoten en wachtloze *maakt vreugdedansje* dagen tegemoet !

Ondertussen heb ik ook mijn inner shop-aholic es losgelaten op de lokale economie:

zonnebril (hellow sunshine !), koffiezet (byebye ochtendhumeur !) ,t-shirtjes, underpriced dvd’s (het stikt hier van de louche handeltjes in gekopieerde dvd s, eat your heart out, FNAC !!), een collectie aan oorringen, een sjaal en een paar souveniertjes zullen op een of andere manier in belgie moeten geraken :D


Afgelopen weekend zijn we even afgereisd naar het mooie cuenca! Daar was die regen van in quito dus heen! Maar het kon de pret niet bederven want in cuenca zitten ook onze jaargenootjes lieselotte en stijn, die samen met mieke, een schat uit antwerpen, en 2 oostenrijkers inwonen bij een lokale granny: leute gegarandeerd!



De eerste avond zijn we na een heerlijk etentje helaas wel redelijk vroeg in onze nest gekropen want de werkweek zat nog wat in de kleren...




Volgende dag op naar Ingapirca, een inca-site die, al dan niet terecht(;)), het machu picchu van Ecuador wordt genoemd. Ik vond de busrit ernaartoe minstens even spectaculair: haarspeldbochtjes, steile kliffen, zatte ecuadorianen, zandwegen en een view om U tegen te zeggen!


















Eenmaal aangekomen zijn we samen met Angel en Natasha, een pasgetrouwd koppel uit Guayaquil ,begonnen aan een gegidsd bezoek aan de site.

Omdat ik jullie niet wil vervelen met historische details (en mss ook omdat ik niet álles verstaan heb ;-)) ga ik het houden bij enkele kernwoorden:


Zon
Maan
Babymoord
Hallucinogene bomen (not the good kind, want in nauw verband met het vorige kernwoord)
en love parade (don t ask :D).































Diezelfde avond hebben we samen met Angel, Natasha en de huisgenootjes van lieselotte en stijn van het nachtleven in Cuenca geproefd. Om twee uur werden we uit de bar gekickt en op ietwat wankele pootjes , en na een poging om verder te party-en in salsa-bar, heb ik mn draaierige hoofd neergeplofd om voor het eerst in een lange tijd lekker uit te slapen!






Zondag hebben we dan op tgemakske een pitoresk dorpje op een uurtje van Cuenca bezocht en

-vooral dankzij mieke-

leeggekocht :).
























Dan snelsnel afscheid genomen van Cuenca en zijn belgisch gezelschap en rushen naar de aeropuerto... om te ontdekken dat onze vlucht al afgesloten was… (En ik in Rome nog zweren dat het me nooit meer zou overkomen dedju!)


Nuja, op een zenuwachtig telefoontje naar de ginecólogos na, een geluk bij een ongeluk,want twas nu toch wel ni über-sunny de volgende dag in Cuenca zeker!









En zo kregen we toch nog de kans om het centrum s in broad daylight te zien!



Resultaat:heerlijk ontbijten in de locale variant van de chocoladebar, eindelijk mn nieuwe zonnebril s knn showen en… het eerste ijsje van 2009!

























Zeker voor herhaling vatbaar zo n weekendje!


En op de terugweg nog even inspiratie opdoen voor de volgende uitstap... De cotopaxi, een 5500 meter hoog monster gehuld in eeuwige sneeuw!! Can t wait!





















Lieve vriendjes, hierbij laat ik jullie! Een big squeeze aan allen en een big kiss aan de lucky few ;)

dinsdag 13 januari 2009

My heart is beating like a jungle drum!

Dit weekend hebben we ons voor het eerst gewaagd aan een dagtrip in de bergen:

bij een lokale (en zowaar tweetalige!) gids boekten we een tripje richting watervallen van San Rafael en warmwaterbronnen in Papallacta...


Het zou in San Rafael SCHITTEREND weer worden, dus gekleed in een shortje, slippers en met mn nieuwe zonnebril in de aanslag verliet ik het appartement. Lobke had bij toeval nog snel haar regenvestje weggestoken, terwijl ik nog snel mn rode sjaal, een xtra paar schoenen en een zomervestje meenam. Het is tenslotte een beetje aan de frisse kant in Quito om 7u sochtends.



Bij dageraad kwam Juan Carlos ons oppikken met zijn jeep! (we hadden stiekem al gehoopt op zo n beest op 4 wielen) and off we were!
















Na een half uurtje lag Quito centrum reeds ver achter ons en waren we terecht gekomen in een adembenemend landschap: alle mogelijke schakeringen van groen, watervallen langs de rotsen, een geheel gehuld in voorbijklimmende wolken... We waanden ons in de filmset van jurrasic park!

Na een rit van 3uur langs bochten, zandwegen, machtige bergrivieren en ondergeregende lokals kwamen we aan op onze bestemming: een pijltje met "cascadas 1km".



Het mooie weer dat JC ons had beloofd, was helaas ver te zoeken: best een grappig zicht hoe ik daar stond in de kletsende regen met mn shortje :-)



Het jungle-padje naar de watervallen was door de regen op zich een klein riviertje geworden, en het duurde dan ook geen 5 minuten alvorens onze schoenen volledig doorweekt waren...


























De weg er naartoe was eigenlijk al indrukwekkend, maar eens aangekomen bij het uitkijkpunt waren we pas echt overweldigd:























































Onderweg zijn we dan nog even gestopt bij een kleinere waterval, gelegen in een lagune van groen.


Zoek lobke :)




Na een lunch die Juan Carlos voor ons had geprepareerd, zetten we onze rit verder richting papallacta: de warmwaterbronnen op 4000 meter hoogte: ZALIG!!!






Hoogte: 4000 meter


Buitentemperatuur: 5 graden



Watertemperatuur: 40 graden




Op naar ons volgend avontuur!

big hug!

24 horas in el hospital





Ahoihoi!

We zijn weer een klein weekje verder hier in het verre Quito, hoogtijd voor een teken van leven! Vandaag ben ik ook gewapend met een memorystick, dus bereid jullie alvast voor op wat beeldmateriaal :)
Ik ben momenteel net uit mijn bed gesukkeld (ja, het is hier bijna 4u snamiddags)... En helaas nièt omdat we tot een stuk in de nacht de lokale bars onveilig hebben gemaakt...


GUARDIA... : tis toch altijd een klein beetje doodgaan...

-> abortus, wachten, als bij toeval het einde van een speed-bevalling meemaken, assistenten kwijtspelen, filmpje maken, lachen, langer wachten, assistenten terugvinden, een nachtelijk tripje naar de lokale McDonalds ondernemen, naar je bed gestuurd worden omdat je ter plekke in slaap aan het vallen bent, veel te kort erna weer wakker worden, een bevalling op de nuchtere maag, als zombies terugkeren naar het appartement en eindigen met een warme chocomelk en one hell of a powernap.


nachtelijke frietjes, onze assistent, Lobke

En toch, ondanks de vermoeidheid, ondanks het feit dat ik op die moment liever anywhere else was geweest en ondanks het feit dat zo n bevalling live zien wellicht de beste anticonceptie ter wereld is (the horror...) : het blijft een klein mirakel als je zo n klein spelleke voor de eerste keer naar adem ziet happen...

woensdag 7 januari 2009

¿Qué?

Vandaag zijn we voor het eerst naar het ziekenhuis getrokken. En zoals de meerderheid van de mensen hier in quito, was ook het diensthoofd van gynaeco een zeer vriendelijke en geduldige man... die helaas enkel spaans sprak.

Een impressie van mijn ochtend: ratatatatatata...las chicas belgas... ratatatatata... guardias.... ratatatatata... *vragende blik van lobke* ratatatata laparoscopias... ratatatata...

Tis zó moeilijk te begrijpen als ze zo snel tegen elkaar bezig zijn, niet te doen! Wat we wél begrepen hebben is dat we voor de komende 3 maanden om de 3 dagen van wacht zijn: SLIK!

Hopelijk kunnen we toch ook wat vrij nemen, want ons bezoek aan een lokaal reisbureau deze namiddag resulteerde in een waslijst aan potentiële dag/ weekend en week trips: watervallen, warmwaterbronnen, actieve en minder actieve volkanen, wildwaterrivieren en de regelrechte jungle: allemaal op bustrip-afstand! Dit weekend wagen we ons aan een eerste uitstap, verslag en foto s volgen!

¡Hasta la proxima amigos!

Stap 1: overleven op 2800 meter hoogte...

Dag lieverds!

Met de nodige vertraging alhier mijn eerste stappen in blogland! Voor de ervaren blogger/bloglezers: kwetet, mijn layout is een beetje simplistisch, maar zodra mijn computerskills het toelaten, zal ik m pimpen met foto- en geluidsmateriaal allerhande!
Maar zoals beloofd zal ik hier regelmatig vertelsels posten over mijn zuid-amerikaanse avonturen!

Het begon allemaal op een ijskoude zondagochtend... Een tikkeltje nerveus, 4 kilootjes overladen (Delta airlines is weer 150 dollar rijker geworden op mijn kap, so yes, I took their blankets ;)) maar met vooral veel zin om erin te vliegen, begonnen lobke en ik onze reis richting latino-america!
20 uur, een starbucks-tussenstop, en 3 bedenkelijke vliegtuigmaaltijden later kwamen we aan in Quito! Met veel handgebaren, spaans met veelos haros deropos en de hulp van een paar extreem vriendelijke locals, konden we eindelijk onze vermoeide koppies te slapen leggen in onze nieuwe thuis!
Vol goeie moed, vertrokken we daags erna op verkenningstocht! Een paar uurtjes later bleek helaas dat onze belgische lijven niet zo bestand zijn tegen deze hoogte: kortademig, misselijk en doodvermoeid moesten we toegeven aan een powernap... Lobke kon zich snel herpakken, maar ik moest toch wel voor een paar uurtjes onder de wol kruipen :)
Gisteren zijn we de gringo(zo worden de toeristen hier genoemd, grappig e) gaan uithangen : een local toonde ons de mooiste plekjes in het oude stadscentrum: schitterend!! Na een zonovergoten terrasje (did I mention het mooie weertje? ,-) ) dachten we ons te wagen aan de teleférico (een kabelliftje dat tot 4000 m hoogte klimt), maar mijn maag protesteerde: geveld door de hoogte moest ik alweer even mn nest in!