Tocando el cielo: het leven in Quito!

hey sweeties!

Alweer hoogtijd dat ik iets van me laat horen! (jaja mama, ik leef nog :) ) En tijd ook voor wat fotomateriaal van de stad waaraan ik stilaan mijn hart ben verloren...

Geflankeerd door gebergten allerhande (we worden hier dagelijks getrakteerd op adembenemende uitzichten), een oud stadscentrum badend in zonlicht , een ecuadoriaanse versie van central park en een uitgaansbuurt vol cocktailbars, terrasjes en lekkere restaurantjes... het is hier aangenaam vertoeven in Quito!

Vorig weekend bezoek van onze cuencaanse Freunde! Een weekend zonder electriciteit, maar dankzij het lelijk onding van een kandelaar in onze living en neda haar koplampje (nog s merci girl!) konden we onze plan wel nog trekken. Mitad del mundo, lokale overpoorttoestanden, en een (voor lieselotte en mieke helaas flits-)bezoek aan otovalo en het weekend was alweer gepasseerd!
Deze week ook een hele bende amerikanen leren kennen, twaren introductiedagen op de unief hier en op onszelve en een deens meisje na, zijn alle exchange students hier uit de US! Leuk om eens in een andere taal te socializen dan in het spaans: een ware holiday voor onze breinen!

Zaterdag zijn we op aanraden van onze mentor (el doctor proaño!) richting cuicocha lake getrokken. Een kratermeer aan de voet van de cotacachi-vulkaan... juij, bootje-varen!

Maar zoals bij elke uitstap hier in ecuador zit het grootste avontuur em in geraken waar je wil zonder al te veel tijd te verliezen. Na een paar weken leer je gelukkig wel behendig van bus, over pick-up truck laadbak naar andere bus te springen :)

Deze zondag begon het voetbalseizoen hier in Quito, toch even van proeven dachten we bij onszelf! Als complete voetbal-leken (ja, ik ben een wandelend cliché) vertrokken we ruim op tijd richting stadio olympico... Na uitgebreide studie der zichtbaarheid van het plein, zijn spelers en zonne-invalshoek hadden we onze gringa-asses neergeploft op wat ons de beste plaats in heel het stadium leek.

Na een half uur kletsen en ons afvragen of de match nu eigenlijk al begonnen was (er stonden 2 teams tegeneen te sjotten, maar er was een geheel gebrek aan ambiance in de keet) begon ook de rest van quito toe te stromen.

Vreemd genoeg leken ze allemaal plaats te nemen aan de overkant... Het heeft ons nog 20 minuten extra gekost om te beseffen dat we in de tribune van de tegenstanders zaten :D

Klein foutje! :D Beetje gegeneerd moeten afdruipen naar de andere tribunes.... Maar dankzij de aanschaf van een halve liter pilsener, een pet van het júiste team, en de view (let op het vliegtuig!) van de andere kant waren we onze blunder snel vergeten :D

Helaas waren we eveens vergeten dat we hier op 25 km van de evenaar en een 4000tal meter dichter bij de hemel leven... De roodhuiden groeten u! Uch!

Gisterenavond in cognito in de american bar naar de superbowl gaan kijken, na 2 uur begreep ik nog niks van de spelregels, maar meejuichen als een van die geel-zwarte kerels de bal wist neer te ploffen over die witte lijn was de boodschap! Touchdown baby!

Stagegewijs zullen we op algemene aanvraag nog 2 weken langer op gynaeco blijven (dit wist onze chef ons te vertellen nádat we al een afscheidstaart hadden meegebracht en een goodbye fotoshoot achter de rug hadden, klein misverstand :D )

Volgend weekend trekken we naar baños met een paar amerikaanse chicas! Je kan er onder andere wildwater-raften, dat kan niet anders dan hilarisch foto-materiaal opleveren!

Besos!

Pulling a "pannecoeck" in cuenca...

Hello schatties !

Er is alweer een weekje gepasseerd, wat gaat de tijd hier snel! Zeven dagen verder, en de regen lijkt te zijn geweken hier in Quito. Vanaf nu gaan we zonovergoten en wachtloze *maakt vreugdedansje* dagen tegemoet !

Ondertussen heb ik ook mijn inner shop-aholic es losgelaten op de lokale economie:

zonnebril (hellow sunshine !), koffiezet (byebye ochtendhumeur !) ,t-shirtjes, underpriced dvd’s (het stikt hier van de louche handeltjes in gekopieerde dvd s, eat your heart out, FNAC !!), een collectie aan oorringen, een sjaal en een paar souveniertjes zullen op een of andere manier in belgie moeten geraken :D

Afgelopen weekend zijn we even afgereisd naar het mooie cuenca! Daar was die regen van in quito dus heen! Maar het kon de pret niet bederven want in cuenca zitten ook onze jaargenootjes lieselotte en stijn, die samen met mieke, een schat uit antwerpen, en 2 oostenrijkers inwonen bij een lokale granny: leute gegarandeerd!

De eerste avond zijn we na een heerlijk etentje helaas wel redelijk vroeg in onze nest gekropen want de werkweek zat nog wat in de kleren...

Volgende dag op naar Ingapirca, een inca-site die, al dan niet terecht(;)), het machu picchu van Ecuador wordt genoemd. Ik vond de busrit ernaartoe minstens even spectaculair: haarspeldbochtjes, steile kliffen, zatte ecuadorianen, zandwegen en een view om U tegen te zeggen!

Eenmaal aangekomen zijn we samen met Angel en Natasha, een pasgetrouwd koppel uit Guayaquil ,begonnen aan een gegidsd bezoek aan de site.

Omdat ik jullie niet wil vervelen met historische details (en mss ook omdat ik niet álles verstaan heb ;-)) ga ik het houden bij enkele kernwoorden:

Zon
Maan
Babymoord
Hallucinogene bomen (not the good kind, want in nauw verband met het vorige kernwoord)
en love parade (don t ask :D).

Diezelfde avond hebben we samen met Angel, Natasha en de huisgenootjes van lieselotte en stijn van het nachtleven in Cuenca geproefd. Om twee uur werden we uit de bar gekickt en op ietwat wankele pootjes , en na een poging om verder te party-en in salsa-bar, heb ik mn draaierige hoofd neergeplofd om voor het eerst in een lange tijd lekker uit te slapen!

Zondag hebben we dan op tgemakske een pitoresk dorpje op een uurtje van Cuenca bezocht en

-vooral dankzij mieke-

leeggekocht :).

Dan snelsnel afscheid genomen van Cuenca en zijn belgisch gezelschap en rushen naar de aeropuerto... om te ontdekken dat onze vlucht al afgesloten was… (En ik in Rome nog zweren dat het me nooit meer zou overkomen dedju!)

Nuja, op een zenuwachtig telefoontje naar de ginecólogos na, een geluk bij een ongeluk,want twas nu toch wel ni über-sunny de volgende dag in Cuenca zeker!

En zo kregen we toch nog de kans om het centrum s in broad daylight te zien!

Resultaat:heerlijk ontbijten in de locale variant van de chocoladebar, eindelijk mn nieuwe zonnebril s knn showen en… het eerste ijsje van 2009!

Zeker voor herhaling vatbaar zo n weekendje!


En op de terugweg nog even inspiratie opdoen voor de volgende uitstap... De cotopaxi, een 5500 meter hoog monster gehuld in eeuwige sneeuw!! Can t wait!

Lieve vriendjes, hierbij laat ik jullie! Een big squeeze aan allen en een big kiss aan de lucky few ;)

My heart is beating like a jungle drum!

Dit weekend hebben we ons voor het eerst gewaagd aan een dagtrip in de bergen:

bij een lokale (en zowaar tweetalige!) gids boekten we een tripje richting watervallen van San Rafael en warmwaterbronnen in Papallacta...

Het zou in San Rafael SCHITTEREND weer worden, dus gekleed in een shortje, slippers en met mn nieuwe zonnebril in de aanslag verliet ik het appartement. Lobke had bij toeval nog snel haar regenvestje weggestoken, terwijl ik nog snel mn rode sjaal, een xtra paar schoenen en een zomervestje meenam. Het is tenslotte een beetje aan de frisse kant in Quito om 7u sochtends.

Bij dageraad kwam Juan Carlos ons oppikken met zijn jeep! (we hadden stiekem al gehoopt op zo n beest op 4 wielen) and off we were!

Na een half uurtje lag Quito centrum reeds ver achter ons en waren we terecht gekomen in een adembenemend landschap: alle mogelijke schakeringen van groen, watervallen langs de rotsen, een geheel gehuld in voorbijklimmende wolken... We waanden ons in de filmset van jurrasic park!

Na een rit van 3uur langs bochten, zandwegen, machtige bergrivieren en ondergeregende lokals kwamen we aan op onze bestemming: een pijltje met "cascadas 1km".

Het mooie weer dat JC ons had beloofd, was helaas ver te zoeken: best een grappig zicht hoe ik daar stond in de kletsende regen met mn shortje :-)

Het jungle-padje naar de watervallen was door de regen op zich een klein riviertje geworden, en het duurde dan ook geen 5 minuten alvorens onze schoenen volledig doorweekt waren...

De weg er naartoe was eigenlijk al indrukwekkend, maar eens aangekomen bij het uitkijkpunt waren we pas echt overweldigd:























































Onderweg zijn we dan nog even gestopt bij een kleinere waterval, gelegen in een lagune van groen.


Zoek lobke :)




Na een lunch die Juan Carlos voor ons had geprepareerd, zetten we onze rit verder richting papallacta: de warmwaterbronnen op 4000 meter hoogte: ZALIG!!!






Hoogte: 4000 meter


Buitentemperatuur: 5 graden



Watertemperatuur: 40 graden




Op naar ons volgend avontuur!

big hug!